Blog

Ontwikkeling van je impact achter een beeldscherm?

Hoe ontwikkel je de kwaliteit van het contact wanneer je iemand niet ‘live’ spreekt maar via een plat beeldscherm? Is dat mogelijk wanneer de helft van onze zintuigen niet of minder meedoet. Of is het onbegonnen werk; iets wat je eigenlijk niet moet willen?

Niet te doen?

Volgens sommigen professionals ‘echt niet te doen’. Cliënten en groepen haken af en het contact verwaterd. Hoe ga jij daarmee om? Het virus zorgt er niet voor dat alle communicatieve, mentale en emotionele uitdagingen ineens verdwijnen. De vragen en behoeftes blijven. Hoe speel jij daarop in?

Hoe dan?

Het is bekend dat het succes van coachingen en vele trainingen in grote mate afhankelijk is van de mate waarin je dichtbij kan komen. Maar professionele nabijheid opzoeken via een beeldscherm is op zijn zachts gezegd een uitdaging. Er is geen ei van Columbus en ik pretender niet dat ik het ‘weet’. Dit is onontgonnen  terrein. Wel deel ik graag mijn ervaringen. Vandaag weer een.

Het Vertragings Voordeel

Ik geloof dat ‘ervaren’ het meest direct resultaat geeft in begeleiding van ontwikkelprocessen. En daartoe geeft video coaching of training wel degelijk mogelijkheden.

Die mogelijkheid komt indirect voort uit het feit dat je niet door elkaar kunt praten en soms ook moeilijker verstaanbaar bent. Video coaching kenmerkt zich derhalve door een zekere traagheid.

Die traagheid maakt dat ik meer tijd heb om te ervaren hoe de ander mij beweegt. Van binnen en van buiten. Tijd om bewust te zijn hoe de ander mij raakt. En tot welk gedrag ik dus neig. In alle subtiliteit soms. Door wat hij of zij zegt maar vooral ook hoe

Het is Tijd

Tijd… achter mijn laptop heb ik alle tijd om, voorbij de inhoud, bij de ander waar te nemen hoe iemands stem klinkt en wel of niet verandert op de inhoud. Hoe zijn of haar gezichtsexpressie en houding verandert in het gesprek.

Tijd om, voorbij de inhoud, bij mijzelf bewust te zijn hoe ik beweeg op mijn stoel, ik kijk en klink.

Tijd om al die waarnemingen te delen die raken, die aanzetten tot ervaren in het hier-en-nu.

“Al die waarnemingen”?

Graag deel ik met je waar ik concreet op let als het gaat op gezichtsexpressie, stem en houding. Die concreetheid kan je gevoeligheid achter het beeldscherm aanscherpen en feedback mogelijkheden geven die je cliënten, medewerkers en klanten aanzetten tot ‘ervaren’.  En ervaren brengt ze resultaat. Het virus zorgt er niet voor dat verlangens, pijnen en dilemma’s verdwijnen. 

Webinar: Je non-verbale impact in beeld 

Wil je weten welke kenmerken van gezichts expressie en stem bepalend zijn op hoe je overkom komt en waar je bij anderen op kunt letten? Schrijf je dan in voor het gratis webinar:  Je non-verbale impact in beeld en geluid op vrijdag 3 april om 11:00 (AM)



Online coachen: zo werkt het non-verbale spel

Een vergelijking. Ik speel Padel…de snelst groeiende sport in Nederland.’  Padel is een soort kruising tussen tennis en squash. Laatst speelde ik een potje tegen 2 top 100 tennissers van Nederland maar ze legden het af. Simpel omdat padel andere karakteristieken en spelpatronen kent en er dus iets anders van je gevraagd wordt. 

Begeleiding en coaching via beeldscherm groeit razend snel. Het lijkt een kruising tussen beeldbellen en ‘live’ coaching. Maar ben je een top 100 coach of leider en je gaat nu online dan wil dat niet zeggen dat je goed uit de verf komt van achter dat beeldscherm. Het is een ander tak van sport. Ongetwijfeld heb je aanleg maar ben je ook vaardig?

Non-verbale dorst 

Ook via het beeldscherm gaan de coaching gesprekken over gevoelige zaken. En dus telt je non-verbale communicatie zwaar mee. En al is de verleiding groot om vooral de inhoud in te duiken en je te laten leiden door vooral gedachtes (met het gevaar dat het erg vermoeiend wordt), blijft ons hele systeem dorstig non-verbale expressies van het beeldscherm absorberen om gevoelens van de ander in te schatten. Zo zijn we geprogrammeerd.

Hoe het scherm aanscherpt

Die informatie is visueel gereduceerd tot 2 dimensies van je gezicht en iets van je houding. De communicatie van de rest van ons lijf valt visueel weg. Je ruikt niets, aan je tastzintuig heb je niets en het fenomeen dat je adem makkelijk synchroniseertis doet het ook niet lekker. Wat relatief het minste aangetast lijkt, is je stem. We moeten het non-verbaal dus vooral doen met stem en gezichtsexpressies. En gelijk aan hoe een blind of doof persoon andere zintuigen aanscherpt; zo scherp worden we online (vaak onbewust) dus op stem en gezichtsexpressies.

Hoe ben jij in beeld?

De impact die je hebt is sterk afhankelijk van al je non-verbale signalen. En vaak weerspiegelt je stem weer net een ander aspect van jou dan je houding of de manier waarop je beweegt. Of roept je gezichtsexpressie of houding van je hoofd ongewild een gevoel bij de ander op dat je zelf niet bewust bent of ervaart. 

Je komt online anders over dan je denkt

Hoe jij van achter het beeldscherm overkomt en je verbindt is dus anders dan in het ‘echt’. Als jij meer online werkt en je wilt resultaat boeken dan is een kloppend zelfbeeld van je uitstraling ‘in beeld’ essentieel als professional. Wanneer je daar bewust van bent kun je het gaan gebruiken om dichtbij jezelf te blijven, erin te variëren, bij de ander karakteristieke trekken herkennen en meer grip op resultaat te krijgen. 

Webinar: Je non-verbale impact in beeld 

Wil je weten welke kenmerken van gezichts expressie en stem bepalend zijn op hoe je overkom komt en waar je bij anderen op kunt letten? Schrijf je dan in voor het gratis webinar:  Je non-verbale impact in beeld en geluid op vrijdag 3 april om 11 uur (am).


Zo werkt onze irritatie als vaccin

Ik hou (afstand) van jou

“Ja, hallo…” Ik kon me niet langer inhouden bij de lokale supermarkt. “Hou alsjeblieft je afstand…! Hoor ik mijzelf zeggen. Verdwaasd kijkt de wat geblokte man over zijn schouder terwijl hij voor mij langs een zak chips uit het schap pakt. Met zijn wenkbrauwen en kin omhoog verheft hij zich en zegt: “rustig aan mannetje”.  De adrenaline giert door mijn lijf, anderen in de winkel draaien hun hoofd weg, winkelpersoneel doet net alsof ze niets horen…Ik voel me ineens heel alleen daar. Ga ik hier nu een scéne maken? Ik merk dat ik met het gif in mijn lijf  linea recta naar de kassa loop, naar huis storm en nog een uur lang na stoom.

Met zijn wenkbrauwen en kin omhoog verheft hij zich en zegt: “rustig aan mannetje”.

Ongemak

Er beweegt nogal wat van binnen. Irritatie, angst om iets te zeggen, ‘alleen’ gevoelens en eenmaal thuis de frustratie en de spijt dat ik niet gewoon die man op zijn nummer heb gezet. In mijn fantasie heb ik ook al het personeel aangesproken in de trend van “geen anderhalve meter afstand = meer doden…waar ben je mee bezig?”

En tot slot voel ik me nu wat schuldig. Want natuuuurlijk had ik het ook vriendelijker kunnen zeggen. Zijn “rustig aan mannetje”…tja.. hij hééft een punt. Hij kreeg ook gratis en voor niets mijn lading van drie eerdere ergernissen mee. Weet ik wel zeker dat ik zelf in die supermarkt ook niet een keer ongewenst dichtbij kwam? Uit ongemak de ander te moeten ontwijken? Laat ik mijn angst voor de besmetting wel genoeg toe? Laat ik het risico van overvolle IC’s en dus onnodig veel doden echt wel genoeg doordringen ? Neem ik daarvoor ‘echt’ verantwoordelijkheid? Laat ik de oproep van medici en verpleegkundigen die onder verhoogd risico zich uit de naad werken ‘echt’ doordringen. En wat betekent dat dan hoe ik bijvoorbeeld door mijn supermarkt loop? Vanmiddag mag ik weer…

Je bent zelf het vaccin

We kunnen ons ergeren aan anderen die geen 1,5 meter afstand nemen. Wachten tot de politie komt met boetes. Maar ben je niet onderdeel van het probleem wanneer je je ergernis voor je houdt? Niet dat mijn actie in de supermarkt maatgevend is. Die werkte namelijk ook niet. Maar ik heb wel voer om het een volgende keer anders te doen. Hoe meer we er elkaar op leren aanspreken des te groter wordt de sociale druk, des te meer mensen gaan de anderhalve meter respecteren. Een epidemie van elkaar aanspreken werkt als een vaccin. Voor je het weet is iedereen ervan doordrongen. Het vraagt wel om koplopers de komende dagen. Ben jij er zo een? 

Koplopers

Op kop lopen vraagt een groot vermogen om uit liefde en betrokkenheid dat te doen wat verantwoordelijk voelt. Wijs is. Vaak tegen de stroom in van gewoontes en cultuur. Niet de roze olifant te negeren. Voorbij de angst, voorbij de gêne, met de adrenaline door het lijf benoemen wat spannend is. De moed om risico te lopen op conflict, afwijzing of uitsluiting. Uit betrokkenheid, uit een goed hart.

Ben jij een koploper of wil je zo iemand worden binnen je organisatie of buurt dan kan je bellen voor coaching of support. Gratis. Dat is onze bijdrage. Stuur daarvoor een mail naar info@academium.nl en geef aan wanneer.

Ik neem me vandaag voor iedereen gelijk aan te spreken die de 1,5 meter niet met mij in acht neemt. Sneller dus, en vriendelijker. Eens kijken wat dat brengt en wat ik daar weer van leer. Doe je mee?

Één non-verbale communicatie oefening

Verander je houding en je verandert van verhouding

Hoe vaak komt het voor dat je wat vastloopt in een gesprek, de bijeenkomst wat stroef loopt of dat die onderhandeling niet opschiet? Natuurlijk kun je het dan zoeken in verbale en cognitieve interventies zoals feedback te geven. Doorvragen, Samenvatten.

Het vanuit een ander perspectief kijken, dieperliggende overtuigingen onderzoeken of om vanuit een model als DISC, Insights, Leary of Meyers Brigs proberen te snappen wat er gebeurt. Allemaal waardevol en soms succesvol. Maar ja, non-verbale communicatie ‘rules’ in communicatie dus ik voeg er graag een toe aan je repertoire. Je kan er gelijk mee oefenen.

lees verder
Voorbeeld Oefening Haptonomie

Waar kan haptonomie bij helpen?

Komt een vrouw (met een burn out) bij de haptonoom.

Suggestie voor een ervarings oefening (haptonomie).

“Ze zeggen dat ik het rustiger aan moet doen”. “En wat zeg je zelf?” Vroeg ik? “Tja misschien hebben ze wel gelijk, ik weet het niet, ben gewoon heel moe, slaap slecht en de bedrijfsarts zegt dat ik voorlopig niet meer moet werken en eerst een paar weekjes moet bijtanken, hij zegt dat ik een burn-out heb”. 

lees verder
Non-verbale communicatie

Hoe gaat het met je goede voornemens?

De top 10 van de goede voornemens: afvallen, meer bewegen, gezonder eten, zuiniger leven, minder drinken, stoppen met roken, je leven en werk beter plannen, meer familie en vrienden zien, minder stress, iets nieuws leren. Zit die van jou ertussen? Stoppen met appen in de auto dan? Vaker je mobiel wegleggen? Minder vlees eten? Zelf heb ik sinds een maand  een goed voornemen om planmatiger te werken omdat ik denk dat het me minder stress oplevert.

lees verder

Lichaamstaal van vrouwen die (niet) onderhandelen

“Vrouwen onder druk onderhandelen niet” hoorde ik Nicolien Bot zeggen op ons laatste congres. “…Vrouwen willen dan alles óf ze willen niets. En beide werkt niet in onderhandelen…” Ze nuanceerde deze stellingen met veel respect en kunde en het leverde heel veel herkenning op bij de vrouwen (en mannen) in de zaal.

lees verder